Staram się iść przed siebie, czasami ostrożnie stąpając, ale wciąż z odwagą. Nie oznacza to, że nie oglądam się za siebie – wręcz przeciwnie – czerpię doświadczenie z tego co było, minęło. I uśmiecham się wspominając. Aż dziwne, bo wiele razy nie było mi wtedy do śmiechu.
Sporo w mej głowie dojrzałych przemyśleń i racjonalnych planów, ale z drugiej strony nie prę do przodu, dlatego że wiem gdzie mam iść. Idę bez wiedzy i z ciekawością tego co przyniesie mi los. Idę, ale i zatrzymuję się by zachwycić się chwilą, pomarzyć. Na głowie kwietny wianek a w ręku zielony badylek...
Lubię obserwować. Przyrodę - i cieszyć się jej pięknem. Ludzi – zauważać uśmiech na na ich zamyślonych twarzach, gdy podróżują pociągiem albo autobusem. Lubię ciszę, ale jednocześnie nie mogłabym funkcjonować poprawnie bez muzyki:) Właściwie to jestem od niej uzależniona. ! Jazz i rock (rock ten bardziej alternatywny a jazz skandynawski:)
Fotografię lubię... i kiedyś namiętnie przesiadywałam w ciemni, ale to zamierzchłe czasy. Jest taki moment w "Lost in translation", gdzie pada stwierdzenie: ...and every girl goes through a photography phase, like horses, you know dumb pictures of your feet... ten czas minął. Teraz podróże sprzyjają robieniu zdjęć:)
...............
Wzruszam się na filmach do łez.
...............
Koty lubię ... za to, że tak trudno je "zdezorientować":) (+ dla tych, którzy wiedzą co mam na myśli i dla tych co mają kwalifikacje na dezorientację:)
